هرچه هستی باش

شخصی به هزار غم گرفتارم                            در هر نفسی به جان رسد کارم

بی زلت و بی گناه محبوسم                           بی علت و بی سبب گرفتارم

خورده قسم اختران به پاداشم                        بسته کمرآسمان به پیکارم

محبوسم وطالع است منحوسم                       غمخوارم و واختر است خونخوارم

 

پ.ن1:زلت درست نوشته شده به معنای لغزش است و (ز)فتحه می گیره....وسروده ی آقای مسعود سعد سلمان هست....

پ.ن2:خیلی تنها شدم...انگار فراموش شدم....

حتی کسایی که این جا می اومدن انگار دیگه نیستن.....

انگار فراموش کردن که جایی هست برای غزل های دلتنگی یک شاپرک....

اما من می خوام برم سفر.....

هم حلالم کنید و هم برام دعا کنید....

نوشته شده در یکشنبه ٢۳ بهمن ۱۳٩٠ساعت ٧:٠۳ ‎ق.ظ توسط شاپرک نظرات ()

آخرين مطالب

Design By : RoozGozar.com